Browsed by
Tag: dreumes

Vraagbaak: Driftbuien

Vraagbaak: Driftbuien

Mijn dochter van net 2 heeft de laatste tijd bijna elke dag wel meerdere driftbuien. Ze lijkt dan uit het niets ineens enorm boos te worden, ze gaat dan gillen, stampvoeten, huilen en laatst gooide ze zelfs al haar speelgoed op de grond. Boos worden hielp niet en toen ik haar wilde knuffelen leek ze alleen maar nog bozer te worden. Uiteindelijk heb ik haar op de gang gezet zodat ze geen spullen meer kon gooien, maar dat voelde ook niet goed. Hoe kan ik mijn dochter helpen?

 

Tussen de 1,5 en 3,5 jaar oud gaan kinderen hun eigen ik ontwikkelen. Daarvoor zijn ze nog bijna volledig verbonden met de verzorgende volwassene. Het ontwikkelen van hun eigen ik gaat gepaard met ontdekken van de eigen behoeftes en verlangens die ook direct vervuld moeten worden. Als kinderen nog heel klein zijn en er is een behoefte aan bijvoorbeeld melk of een schone luier dan gaat een kind huilen en wordt er aan de behoefte voldaan. Naarmate kinderen ouder worden worden de behoeftes uitgesprokener en complexer, maar kinderen hebben vaak nog niet de verbale middelen om deze over te brengen. Daarnaast zijn kinderen op deze leeftijd ook nog niet in staat om hun behoeftes uit te stellen. Het tijdsbesef is nog zeer beperkt en een: ‘nu even niet’ staat voor een dreumes gelijk aan: ‘nee’. De frustratie die dit oplevert wordt geuit door middel van een driftbui. Dit gebeurt in alle landen en alle culturen en levert bij veel ouders stress op. Niet voor niets worden deze jaren omschreven als ‘the terrible two’s’ en ‘de peuterpuberteit’.

Omdat dit een heel gezond en essentieel onderdeel is van de ontwikkeling werkt straffen niet. Deze driftbuien zijn het beginstadium van het verwoorden van de eigen behoeftes en meningen. Iets wat in onze samenleving van cruciaal belang is. Wel moeten kinderen geholpen worden met het uitten van deze behoeftes en de frustraties als iets niet (meteen) kan.

 

Accepteren:

Een driftbui ziet er heel naar uit. Je kind lijkt volledig de controle kwijt over zichzelf en de situatie en dit kan soms best even duren. Besef je dat dit onderdeel is van het leerproces en dat frustratie een natuurlijk onderdeel is van het leven. Als je toegeeft aan datgene waar de driftbui door ontstond leer je je kind eigenlijk dat je met een heftige reactie toch je zin krijgt en leert je kind niet omgaan met frustraties wat op latere leeftijd voor flinke problemen kan zorgen.

 

Ondersteunen:

Ondersteun je kind door tijdens een driftbui nabij te blijven en hulp te bieden. Bijvoorbeeld door te zeggen: ‘Je bent heel erg verdrietig dat je niet met de stiften op de muur mag kleuren.’ Door de concrete emotie en situatie te benoemen help je je kind om dit zelf ook te gaan doen. Kinderen leren op deze manier emoties herkennen en leren dat emoties er mogen zijn. Laat je kind zelf aangeven of ze wel of niet geknuffeld wil worden. Vaak moeten de emoties er gewoon uit en als je dan gaat troosten door te knuffelen worden kinderen alleen maar gefrustreerder.

 

Sturen:

In sommige gevallen kan het nodig zijn om de situatie te sturen. Bijvoorbeeld als een kind blijft hangen in een driftbui of als een kind dingen kapot dreigt te maken of zichzelf pijn kan doen.  Benoem dan duidelijk waarom je ingrijpt: ‘Ik snap dat je boos bent, maar als je met je hoofd tegen de muur bonkt dan doe je jezelf pijn en dat laat ik niet toe.’ Zo erken je het gevoel van je kind maar laat je ook zien dat jij degene bent die ingrijpt als het te ver gaat.

 

Troosten en verdergaan:

Na een driftbui is het goed om weer even lichamelijk contact te hebben. Een knuffel zorgt ervoor dat een kind zich na een heftige uitbarsting weer veilig en geborgen voelt en als ouder laat je zien dat je er voor je kind bent, ook in moeilijke tijden. Zorg ervoor dat je daarna verder gaat met een andere activiteit maar hou hierbij je kind goed in de gaten. Driftbuien zijn enorm vermoeiend en afhankelijk van je kind kan het nodig zijn om even een rustmoment in te bouwen.

 

Herken je de driftbuien bij je eigen kind? Hoe ga jij ermee om?

DIY Learning tower

DIY Learning tower

Sinds Gertjan nieuw werk heeft en hij pas tegen 6 uur thuis is zijn de middagen een stuk ingewikkelder geworden. Max is tegen 5 uur moe en ik moet dan gaan koken. Hij wil dan graag bij mij zijn en opgetild worden en met 1 hand proberen je aardappels af te gieten gaat niet zo makkelijk. TV kijken vind hij niet interessant en alleen spelen lukt hem tegen die tijd echt niet meer (sowieso meestal niet zo goed).

Volgens mij zijn Max en ik hier niet alleen in, dus daar moet een goede oplossing voor zijn. learning-tower

Bij een andere moeder zag ik de learning tower in de keuken staan. De learning tower komt uit de montessori stroming. De belangrijkste uitspraak van Maria Montessori was: “Help mij het zelf te doen”. Uitgangspunt van Montessori is dat een kind een natuurlijke, noodzakelijke drang tot zelfontplooiing heeft. Opvoeding en onderwijs moeten onderkennen wat de behoeften van een kind op een gegeven moment zijn en daarop inspelen door de juiste omgeving en materialen te bieden.

Max lijkt de behoefte te hebben betrokken te worden bij wat ik aan het doen ben, maar wel op zijn eigen niveau. De learning tower is een soort krukje waar kinderen veilig zelf in en uit kunnen klimmen en waardoor ze aan het aanrecht kunnen staan en mee kunnen kijken en helpen.

Op internet kun je prachtige en hele dure learning towers vinden, maar het is ook heel makkelijk om er zelf één te maken voor €20,00. Het is helemaal niet moeilijk en met een uurtje gepiept.

Bij onze geliefde zweedse winkelketen koop je de volgende 2 krukjes:

20161002_111539

Beide krukjes zet je in elkaar maar van de Oddvar laat je 1 van de onderste balkjes weg en het zitgedeelte.

20161002_111651

Daarna schroef je het zitgedeelte onderaan de poten van de Oddvar vast.

20161002_111924

 

Als laatste stap schroef je het zitgedeelte van de Oddvar vast aan het zitgedeelte van de Bekvam.De kant van het weggelaten balkje komt dan aan de achterkant, dus aan de kant van het opstapje. Zo heeft je kindje meer ruimte om in en uit de learning tower te klimmen.

20161002_112225

 

Onze keuken is overigens erg hoog. Bij een keuken van gemiddelde hoogte komt de toren mooi tegen het aanrechtblad aan. Wij gaan er nog een extra plankje tegenaanzetten om het helemaal veilig te houden.

 

Max vond de toren meteen interessant en wilde direct proberen er op te klimmen. Met een beetje hulp lukt het hem nu om er zelf in en uit te klimmen, maar je kunt je kind natuurlijk ook zelf in en uit de toren tillen. Gisteren heeft hij enthousiast meegeholpen met aardappels schillen. Als mes gebruikte hij de speelgoedthermometer uit de doktersset maar hij had de grootste lol.  Wat ons betreft is de learning tower dus een groot succes!

 

Trouwens, als je de learning tower graag mooi wil houden dan is het handig als je hem nog even schildert of lakt. Ongeveer 6 uur nadat de toren in elkaar zat deed ik de overgebleven bietjes in een plastic zakje wat scheurde met dit als resultaat:

learning-tower-vies

Hoe pakken jullie het aan als je gaat koken? Hebben jullie ook een learning tower of toevallig andere goede tips? Ik ben erg benieuwd!

Op reis met je dreumes – Jodi van Liefthuis.nl vertelt

Op reis met je dreumes – Jodi van Liefthuis.nl vertelt

Hoewel zowel Gertjan als ik helemaal gek zijn van reizen en al helemaal van Amerika, zagen we het toch echt niet zitten om dit jaar met onze actieve, slecht slapende Max 14 uur in een vliegtuig te zitten en naar de andere kant van de wereld te reizen. 

Jodi van Liefthuis.nl dacht daar anders over en vloog deze zomer met haar man en zoontje Raf van 14 maanden naar Amerika.

img_0321

Dus je werd op een ochtend wakker en dacht toen ineens: ‘Goh laten we eens naar de andere kant van de wereld vliegen’?
Haha nou nee zo ging het niet precies. Voordat ik zwanger was wilde ik al heel graag naar Amerika en dan vooral de west kant en New York. We maakten plannen en verzamelden informatie, maar geld gebrek hield ons op dat moment tegen. Dus we gingen naar Vietnam, ook geweldig trouwens en een stuk betaalbaarder.

Toen wij besloten aan kinderen te beginnen heb ik met mijn lief afgesproken, dat als het mogelijk was dat wij dan ook met onze kinderen wilde gaan reizen. Dat dit geen reden was om ons tegen te houden. Ik liet het hem me beloven, haha, gelukkig stonden en staan we daar hetzelfde in.

Een jaar later stelde mijn schoonmoeder voor met de hele familie een rondreis te maken door Amerika, voor haar 60ste verjaardag. Dat zagen wij dus wel zitten, alleen was ik toen net zwanger. Dus dat plan werd uitgesteld. Ik zei toen meteen, volgend jaar gaan we. Het was een soort stok achter de deur, nu konden we er niet meer onder uit.

Hoe zag jullie reis er in grote lijnen uit?
We vlogen van Amsterdam naar Los Angeles, we hadden een stop over en dus twee vluchten van ongeveer 6,5 uur. In Los Angeles verbleven we eerst 2 nachten in een hotel en hadden we een huurauto. We kochten daar een autostoel, zodat ook onze spruit veilig vervoerd kon worden. Na die twee dagen Los Angeles verkennen gingen we onze HUGE camper ophalen en begon het tweede deel van ons avontuur.

We verbleven op campings in of bij de Grand Canyon, Bryce Canyon, Las Vegas, Sequoia NP, Yosemite en San Francisco. Globaal gezien hadden we iedere keer een hele of halve dag reizen en een dag sight seeing. In San Francisco namen we afscheid van onze familie en gingen mijn lief, ik en onze spruit naar avontuur nummer 3. Namelijk New York, waar we nog 4 nachten verbleven.

Hoe heb je je voorbereid?
Ik ben altijd van de goede voorbereiding. Omdat ik het leuk vind me te verdiepen in de plek waar we naartoe gaan, maar ook omdat ik met mijn kleine spruit precies wilde weten wat handig was en wat niet. Ik was dit jaar dan ook vooral goed voorbereid voor hem. Ik zocht op internet tips voor het vliegen en reizen met een dreumes en dacht zelf goed na over wat we voor hem mee moesten namen.

Zo vond ik online, dat een rietjes beker in de lucht of in bergen kan overstromen als je hem open doet, ivm luchtdruk. Hier waren we dus op voorbereid. Beker open doen met het rietje in je mond, voorkomt een waterballet in de lucht.
Ook had ik voor hem in de handbagage een los stoffen tasje zitten met al zijn speelgoed. Dit bleek super handig, want zo konden we altijd alles bij elkaar verzamelen, hoefden we nooit te zoeken en lag niet alles van hem door de camper verspreid.

img_0521

Wat is het meest meegevallen?
Alles is zo makkelijk en soepel verlopen, maar een paar dingen zijn me echt meegevallen;
– De vliegreis met stip op 1. Raf zat bij ons op schoot en heeft zowel op de heenweg als de terugweg zich mega goed gedragen. Hij keek zijn ogen uit, heeft lekker geslapen en wat filmpjes gekeken. Zelf hebben we nauwelijks geslapen haha, maar dat hij het zo goed heeft gedaan, maakt alles goed
– Dat Raf zo flexibel was en zo makkelijk. Overdag heeft hij nooit in zijn bedje geslapen. Altijd terwijl we op pad waren in de wandelwagen en in de draagzak of onderweg in zijn autostoel. We zijn de eerste dagen gaan kijken wat mogelijk was en hij bleek het zo goed te doen. We hielden hem natuurlijk goed in de gaten, maar zolang hij vrolijk en tevreden was, waren wij dat natuurlijk ook.
– Ik was van te voren heel bang dat Raf overlast zou veroorzaken voor de mensen om ons heen. ’s Nachts wakker houden ofzo. Ik als moeder voelde me daar heel verantwoordelijk voor, maar gelukkig heeft hij super geslapen.

Wat is het meest tegengevallen?
Het jetlag toen we weer thuis waren. Op de heenweg hadden we allemaal een jetlag, waardoor we om 5 uur allemaal wakker waren. Na een tijdje vielen we toch weer in slaap, inclusief Raf en na twee nachten was iedereen gewend. De terugweg was anders. Hij heeft er ruim een week over gedaan voordat hij weer in zijn eigen ritme zat. Was soms om 1 uur klaar wakker. Ook was hij natuurlijk gewend om 24/7 bij ons te zijn wat thuis ook niet meer was, dus het slapen verliep niet zo lekker in het begin.
Gelukkig ging het steeds beter en zaten we na 8 nachten weer volledig in ons oude ritme.

Hoe vond Raf het?
Raf vond het fantastisch. Ondanks dat het voor hem natuurlijk niet uitmaakt of we hier om de hoek naar het park gaan of naar de Grand Canyon en hij zich er later ook niks meer van zal herinneren. Hij heeft een top tijd gehad. Hij was continu bij ons, kreeg in de eerste weken natuurlijk ook heel veel aandacht van oma, oom en tante. Ook vond hij het in de draagdoek fantastisch. Hij zat te kletsen, te zingen (zo leek het in ieder geval) te lachen en te zwaaien naar alles en iedereen. We konden echt zien dat hij genoot.

Wat was je absolute hoogtepunt? En dat van Raf?
Ooo dit is oneerlijk, hoe kan ik nu kiezen wat mijn hoogtepunt was. Ehm, ik denk Grand Canyon, de trail door Bryce Canyon en Alcatraz. Ook het kamperen en in Amerika zijn op zich was gewoon al heel leuk. Lekker Bbqen, buiten ontbijten heerlijk.
Raf’s hoogtepunt was denk ik de zeeleeuwen bij San Francisco. Hij vindt dieren heel erg leuk en noemt alle dieren poes. Van die zeeleeuwen waren dus poes en hij was helemaal enthousiast.

Welke tips zou je mensen meegeven die met hun jonge kind een verre reis willen gaan maken?
Ik heb toevallig een heel artikel geschreven over mijn reistips met dreumes. Dus ga daar ook zeker een kijkje nemen.  (http://liefthuis.nl/reistips-op-vakantie-vliegen-dreumes/)

Hier toch al een paar kleine tips.
– Bij een eerdere vraag gaf ik al de tip over de rietjesbeker en het zakje met speelgoed.
– Neem geen ballen mee in het vliegtuig, als ze vallen en weg rollen kun jij op je knieën het hele vliegtuig door. (Oww Jodi, zijn hier foto’s van? En zo ja, wil je ze dan met me delen!)
– Doe een doekje aan de speen van je kleine, valt de speen, dan is hij makkelijker terug te vinden en vaak valt hij met doek ook niet helemaal op de grond.
– De belangrijkste is misschien wel, ga je niet teveel focussen op wat MOET. Kinderen zijn flexibel en zolang ze bij jou zijn en jij goed in de gaten houdt of ze tevreden zijn, dan komt het allemaal goed.

 

Wil je nog meer lezen over de reis van Jodi? Kijk dan eens op haar blog liefthuis.nl.

Zou jij het aandurven zo’n verre reis met een jong kind? Of heb je het al gedaan en heb je nog goede tips? Ik ben erg benieuwd!