Ode aan de kleuterjuf

Ode aan de kleuterjuf

Lieve kleuterjuf, (voor kleutermeester, klik hier!)

Elk jaar krijg je een enorme lading nieuwe 4-jarigen binnen met elk hun eigen achtergrond en eigen karakter. Waar de één je vol trots wil vertellen dat ze haar naam al kan schrijven, roept een tweede je vanaf de wc dat hij gepoept heeft. En dat terwijl er nog 28 andere kinderen zijn, die allemaal ook graag je aandacht willen.

Je hebt de moeilijke taak om deze kleuters in twee jaar klaar te stomen voor het Nederlandse onderwijssysteem. Taakgericht kunnen werken, concentratie, stilzitten, kennis van de letters en cijfers, samenwerken en samenspelen.

En terwijl de overheid in je nek hijgt met enorme hoeveelheden kerndoelen die kinderen in deze eerste twee jaar van hun basisschool moeten bereiken, ben jij nog steeds druk met het aanleren van basisvaardheden als ritsen dichtmaken en billen afvegen.

Ik heb altijd gedacht dat groep 3 het moment is om te leren lezen en schrijven maar nu blijkt dat kinderen in groep 2 al letters moeten kunnen herkennen en schrijven. Dit alles wordt al vanaf groep 1 getoetst met cito’s en leerlingvolgsystemen, die ook, in de ogen van velen, een directe afspiegeling zijn van jouw vaardigheden als juf.

Terwijl in je priveleven vrienden zeggen dat ze jaloers zijn omdat je zoveel vakantie hebt, beseffen ze niet dat je dagen maakt van 10 uur, vaak onbetaald de avonden werkt en dat je in je vakantie in de action staat om van je eigen geld goedkope knutselspullen en stickers te kopen omdat ze op school op waren.

Max hoeft pas over 2,5 jaar maar nu we druk bezig zijn met het zoeken van een geschikte school voor hem houdt het me toch bezig. Als je bedenkt dat kinderen in Nederland op hun 3e de top van hun zelfvertrouwen bereiken en dat dit daarna alleen maar minder wordt , dan vraag ik me af hoe ons onderwijssysteem hieraan bijdraagt en hoe je als juf moet vechten tegen de bierkaai om kinderen hun zelfvertrouwen te laten behouden terwijl er aan alle kanten vergeleken wordt en er al meteen resultaten gehangen worden aan de dingen die de kinderen doen. Is het nog mogelijk om elk kind de aandacht en begeleiding te geven die hij of zij nodig heeft, terwijl je in je eentje een groep van 30 kleuters moet begeleiden?

Onze Max die nu al zo graag dingen wil vertellen, ontzettend van boekjes. Die zo van muziek houdt, dat hij regelmatig spontaan begint te zingen. Die ontzettend houdt van rennen en springen maar af en toe wat extra zelfvertrouwen nodig heeft omdat hij bang is om te vallen. Die heel erg zijn eigen wil heeft en zijn eigen plan wil trekken. Hoe zal dat gaan als hij straks tussen zoveel andere kinderen zit met maar één juf om voor al die kleine individutjes te zorgen?

Lieve kleuterjuf, blijf vooral bezig met spelen, voorlezen, toneelspelen, schilderen, rennen, dansen en zingen. Blijf genieten van de openheid en het enthousiasme van de kinderen. Laat je niet te veel opjutten door kerndoelen, groepsplannen en zorgdossiers, als kinderen ’s ochtends vrolijk binnenkomen en vol enthousiasme heeeey juf roepen dan heb jij je doel bereikt!

One thought on “Ode aan de kleuterjuf

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *