Vraagbaak: Gillen in de supermarkt

Vraagbaak: Gillen in de supermarkt

20160909_080711

 

Mijn zoontje van 8 maanden gilt de laatste tijd heel vaak, eerst deed hij het alleen thuis maar de laatste tijd ook in de winkel. Negeren, afleiden en straffen lijkt niet te helpen. Het lijkt erop dat hij de reacties van andere mensen zelfs leuk vind. Hoe zorg ik ervoor dat hij leert dat gillen niet hoort?

Veel ouders stellen zichzelf deze vraag minimaal één keer over hun opgroeiende kind. In deze blog probeer ik antwoord te geven op deze vraag en op dezelfde vraag in verschillende leeftijdsfases.

 

0-12 maanden: Stemontwikkeling

Kinderen jonger dan een jaar zijn constant volop in ontwikkeling. Ontwikkeling van je eigen stemgeluid is daar een belangrijk onderdeel van. Huilen is in de eerste periode dé manier van contact maken voor een baby en dé manier waarop je kunt zorgen dat er aan je behoeftes voldaan wordt. Naarmate een kindje ouder wordt ontdekt hij of zij dat je je stem op veel meer manieren kunt gebruiken dan alleen te huilen. Het maken van verschillende klanken op verschillende volumes is de volgende stap naar het leren praten. Kindjes op deze leeftijd vinden het vaak ontzettend leuk en interessant om zichzelf te horen. Omdat ze er zelf plezier aan beleven is het niet iets waarmee ze stoppen als je het maar gewoon negeert. Het is niet iets wat ze doen om aandacht mee te trekken. Omdat het een belangrijke stap is in een gezonde ontwikkeling is straffen ook geen goede manier om hiermee om te gaan. Afleiden op de momenten dat gillen echt niet gepast is, is vaak de enige optie. Afleiden met een speeltje of iets vast houden in de supermarkt werkt soms. Het beste werkt vaak om te erkennen dat harde geluiden maken heel leuk is en vervolgens je kindje te stimuleren om dezelfde klank zachter te maken of meerdere klanken achter elkaar. Hiermee stimuleer je de ontwikkeling en speel je in op de behoeftes van je kindje.

 

12-24 maanden: Ik wil dat

Zo rond het jaar ontdekken kinderen dat je stem ook een hele goede manier is om jouw wil op te leggen aan de mensen om je heen. Ze zijn zich meer bewust geworden van hun omgeving en van hun mogelijkheden deze omgeving te beinvloeden. In de winkel wijzen ze bijvoorbeeld naar iets felgekleurds en zeggen vol enthousiasme: die! Omdat je niet nog meer knijpfruit nodig hebt (er staat een halve jaarvoorraad in je kast) zeg je vrolijk nee tegen je kleintje en loop je verder. De reactie van je kindje is op dat moment vaak nog duidelijker wijzen en harder die roepen. In de hoop dat je vader of moeder dan begrijpt dat jij als dreumes toch echt heel graag dat knijpfruit wilt hebben. Sommige ouders zien dit al als echt opstandig gedrag maar voor een dreumes die net geleerd heeft dat hij met zijn stem zijn wensen kan delen is het nog een heel leerproces om te leren dat dat niet betekent dat je ook altijd je zin krijgt. Negeren kan een optie zijn maar meestal zorgt dat er in deze fase vooral voor dat je dreumes alleen maar nog harder gaat proberen jou te vertellen wat hij graag wil. En vervolgens gefrustreerd raakt over het feit dat hij niet gehoord wordt. Straffen heeft op dit moment ook weinig zin. Je kindje is niet bewust aan het manipuleren.

Een goede optie is om te benoemen dat je weet dat hij knijpfruit lekker vind, maar dat je dat nu niet gaat kopen. Om dan vervolgens je kindje af te leiden met iets wat je wel gaat kopen. ‘Lekker he, knijpfruit, maar vandaag hebben we het niet nodig. Weet je wat ook lekker is? Deze broodjes. Hmmmm, kan jij die voor mama vasthouden?’

Je kindje leert zo dat zijn mening gehoord wordt, maar dat er niet altijd aan toegegeven wordt.


24-36 maanden: ik ben twee en ik zeg nee

Op deze leeftijd gebruiken kinderen gillen vooral als een manier om hun onvrede te uiten over een situatie. Ze begrijpen heel goed het woord nee, maar zijn het daar regelmatig niet mee eens. Anders dan in de voorgaande fase is het gillen nu wel echt een bewuste manier om hun zin te krijgen. Het is niet langer meer het roepen om je te vertellen wat ze willen, maar roepen om hun wil op te leggen. Je peuter gaat ontdekken dat hij een eigen persoon is, een eigen persoon met eigen wensen en verlangens. Het op een goede manier uiten van deze wensen is een leerproces en vooral ook het omgaan met de teleurstelling als er niet aan je wens voldaan wordt. De natuurlijke reactie hierop is boosheid en dat wordt meestal geuit door middel van gillen.

In deze fase is het belangrijk om te benoemen dat je snapt dat je kindje teleurgesteld is. Vaak wordt alleen de boosheid benoemd terwijl het de achterliggende teleurstelling is waar je kindje mee worstelt. Stel duidelijke grenzen: boos en teleurgesteld zijn mag, maar slaan of schoppen niet. Belangrijk is ook dat nee ook nee blijft, zelfs al staan er andere mensen te staren of afkeurend te kijken. Als je toegeeft na schreeuwen dan leert je kind dat je met schreeuwen je zin krijgt.

Een groot deel van de peuterconflicten is te voorkomen door niet vlak voor etenstijd of vlak voor het middagdutje boodschappen te gaan doen. Een lage suikerspiegel en vermoeidheid zorgen ervoor dat zelfs de kleinste teleurstelling kan leiden tot een flinke driftbui.

 

Heb je zelf een vraag voor de vraagbaak? Stel deze dan in de comments of stuur een mailtje naar: info@rubypothoven.nl met als onderwerp: vraagbaak.

6 thoughts on “Vraagbaak: Gillen in de supermarkt

    1. Stiekem ook wel heel erg leuk toch? Niet altijd handig, maar wel leuk om de eigen voorkeuren zo te zien ontwikkelen.

  1. Helder!
    Onze jongste twee gillen behoorlijk hard. De oudste inmiddels veel minder, maar nog steeds is het niet prettig voor je oren.

    In eerste instantie negeerde ik het (wat vaak wordt aangeraden), maar ik merkte inderdaad dat het veel beter is ze te laten horen dat je ook kunt fluisteren of zacht praten.
    Daarnaast helpt het bij onze peuter om haar soms te zeggen: ‘Als je zo gilt, hoort mama je niet goed. Zeg het eens met je praatstem.’ En dan doet ze dat. Nou ja…, niet altijd natuurlijk haha, daar is ze peuter voor.

    1. Ahh ja de volumes kunnen soms aardig oplopen. Meestal willen kinderen gewoon gehoord worden en negeren zorgt dan vaak alleen maar voor harder schreeuwen. Helpen om de communicatievaardigheden te vergroten werkt dan veel beter, meestal dan 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *