Browsed by
Category: Persoonlijk

De beste wensen, leuk nieuws en ziek zijn als moeder

De beste wensen, leuk nieuws en ziek zijn als moeder

 

Ik hoop dat jullie allemaal een hele leuke kerst gehad hebben. Hier in ieder geval heel erg genoten van lekker eten, bergen met cadeautjes en lekker samen zijn met mijn familie! Morgen alweer de allerlaatste dag van het jaar en ik hoop dat jullie allemaal een mooi jaar afsluiten en een nog veel mooier jaar tegemoet gaan!

Wij gaan in ieder geval een heel erg leuk en spannend jaar tegemoet want zoals sommigen van jullie al weten….

Wij verwachten in 2017 ons 2e kindje! Ik ben uitgerekend op 1-7-2017 en tot nu toe gaat alles redelijk voorspoedig. Max vind mijn groeiende buik erg interessant, terwijl ik zelf nog heel erg moet wennen aan het feit dat het dit keer zo snel gaat. Waar ik het bij Max rond deze tijd van het jaar nog makkelijk kon wijten aan een overdosis pepernoten is het nu al echt duidelijk zichtbaar dat we een kleintje verwachten. Daarnaast vind ik het wel pittig om zo veel moe te zijn terwijl Max met energie voor 10 door het huis heen klimt, rent en schuift.

15591311_10154728979291605_9090244367749290743_o

De zwangerschap is ook precies de reden waarom het de afgelopen periode wat stiller is geweest op zonderhandleiding. Mijn werk, Max en de verbouwingen aan ons huis waar geen einde aan komt slokten al mijn energie op en bloggen lukte gewoon even niet. Maar nu ik in mijn tweede trimester ben en merk dat de energie weer langzaam terugkomt, hoop ik het bloggen weer op te kunnen pakken want ik vind het veel te leuk om te laten varen!

De afgelopen dagen kwam daar ook nog eens bij dat ik een spier in mijn nek klem had zitten. Vanwege de zwangerschap kon ik geen sterke pijnstillers slikken en heb ik dus echt 3 dagen veel pijn gehad. Ik kon mijn nek gewoon niet meer bewegen, kon mijn eigen haren niet meer kammen en omrollen in bed was er ook niet meer bij.

Max optillen ging ook echt niet, maar elke moeder weet dat ziek zijn als moeder eigenlijk geen optie is. Uitleggen dat mama pijn heeft aan een kind van anderhalf is geen groot succes.  Want als je zegt ‘Mama, kan je even niet optillen, mama heeft au.’ Dan is een vrolijk ‘Ja Max ook au!’ niet echt de reactie waar je op zit te wachten.  Gelukkig kon Gert een aantal dagen vrij nemen om de zorg voor Max op zich te nemen (en mijn haren te kammen, geloof me als Spruit 2.0 een meisje is dan moet hij nog flink oefenen.)

Maar leuk is in ieder geval anders. Als moeder kun je niet ziek zijn, maar als je dan toch echt ziek bent zorg dan in ieder geval voor de volgende twee dingen:

  • Schakel al je hulplijnen in! Vraag een vriendin om te komen helpen, laat je partner vrij nemen en accepteer het aanbod van je moeder om te komen koken. Hoe meer hulp je krijgt, hoe meer rust je kunt nemen, hoe sneller je er weer kunt zijn voor je gezin!
  • Laat het huishouden voor wat het is! De was en afwas komen wel weer als je je beter voelt en ook het speelgoed overleeft het wel als het een nachtje op de grond slingert. Thuisbezorgd is in deze periode je beste vriend!

 

Vanwege wat technische problemen met de website en het feit dat ik ziek ben geweest is de winactie verlengd tot dinsdag 10 januari! Tot 12.00 kan je meedoen en ergens rond 17.00 komt de winnaar online!

Volgende week heb ik lekker even een weekje vakantie maar vanaf 10 januari komen er weer elke week 2 blogs online met 10 januari als eerst de winnaar van de winterwinactie en tips om je dreumes in huis bezig te houden en vrijdag 13 januari het eerste deel van Saar, mijn verhaal over de jeugdzorg.

Alvast een hele fijne jaarwisseling! Geniet van de oliebollen maar vooral ook van elkaar!

De laatste maand van het jaar: Terug en vooruitblik!

De laatste maand van het jaar: Terug en vooruitblik!

gelukkige-nieuwe-jaarachtergrond-met-vuurwerk-75131069

Nog maar 3 korte maanden geleden begon ik met het schrijven van deze blog. Omdat ik de ervaringen van mijn, soms toch best wel heftige, werk wilde delen en gewoon omdat ik het schrijven heel erg leuk vind.

Ik had niet kunnen verwachten dat ik zoveel leuke reacties zou krijgen en dat zoveel mensen aangeven graag mijn blogs te lezen en veel aan de tips te hebben.

Natuurlijk waren er ook de nodige opstartproblemen: blogs die niet online verschenen, problemen met de koppeling tussen de blog en facebook, foto’s die op mysterieuze wijze niet wilden laden. Maar gelukkig komt het over het algemeen snel goed en anders zijn er altijd wel mensen in mijn omgeving die willen helpen.

De meest gelezen blog van afgelopen jaar was met afstand de blog over de DIY learning tower. Ontzettend leuk om te lezen dat deze blog gedeeld is op verschillende fora en facebookgroepen en om de foto’s te zien van mensen die zelf aan de slag gegaan zijn!

Maar ook de verschillende vraagbaken over gillen in de supermarkt, over kinderen die niet alleen kunnen spelen, over driftbuien en over potjes eten worden erg goed gelezen!

 

In zo’n laatste maand van het jaar is het niet alleen leuk om terug te blikken maar ook om vooruit te kijken en er zullen een aantal dingen gaan veranderen!

Zo zal er komend jaar regelmatig een leuke winactie online komen. Hou de website en facebook dus goed in de gaten want de eerste winter-winactie komt volgende week al online!

Ook zal de vraagbaak wat vaker terugkomen en zullen er meer leuke ontwikkelingsgerichte DIY projecten online komen.

De grootste verandering is dat er vanaf het begin van volgend jaar elke week een stuk van een langer verhaal online zal komen. Al een hele tijd was ik op zoek naar een manier om mijn ervaringen uit mijn praktijk maar ook uit mijn tijd in de jeugdzorg en kinderpsychiatrie te kunnen delen zonder de privacy te schenden van de kinderen en jongeren die ik begeleid heb. Na lang twijfelen ben ik begonnen met schrijven over een meisje in een instelling. Puur gebaseerd op mijn eigen ervaringen als groepsleidster en een combinatie van misschien wel meer dan 100 kinderen en jongeren die ik begeleid heb.  Voor mij een manier om de dingen die ik gezien en gehoord heb te kunnen uitten en om te kunnen delen hoe het er aan toe gaat in jeugdzorginstellingen. Een wereld die voor veel mensen gesloten is, maar waar zoveel moois te zien is maar ook nog zoveel te verbeteren valt.

Ik ben erg benieuwd wat jullie er van gaan vinden en ik hoor dan ook altijd graag reacties! Het blijft toch altijd weer spannend om iets heel nieuws te introduceren.

 

Wat zouden jullie nog meer willen lezen op deze blog? Welke onderdelen of onderwerpen zouden meer aan bod moeten komen?

Mijn top 5 peuterboeken!

Mijn top 5 peuterboeken!

Nu er weer volop periodes aankomen met cadeautjes vind ik het zelf altijd heel leuk om een boek cadeau te doen. Buiten dat voorlezen heel goed is voor de taalontwikkeling is het natuurlijk ook gewoon heel erg leuk om te doen!

Boeken over Sinterklaas en de Kerstman zijn er volop, maar ik vind het dan jammer dat die eigenlijk maar een korte periode te lezen zijn. Daarom in mijn top 5 alleen boeken die je het hele jaar kan lezen met je kleintje!

 

  1. Boze Draak

boze-draak

In dit boekje word een klein jongetje zo boos dat hij in een draak verandert. De emotie boos komt in dit boek mooi naar voren zonder veroordelend te worden. Ook het hele proces van boos worden (eerst mokken, dan steeds bozer, dan verdrietig en dan weer knuffelen) komt aan bod.                       De tekeningen zijn erg sprekend en Max vind ze helemaal geweldig. Steeds vaker kiest hij dit boek uit om voor te lezen, vooral geschikt vanaf 1,5 a 2 jaar.

 

  1. Dierenliedjes met cd

dierenliedjes

Dit boek kreeg Max vorig jaar met Kerst.  Hij is echt verzot op dit boekje. Hij noemt het zijn lalaboek en sleept het overal mee naar toe. Alle volwassenen die hij op zo’n moment in het oog krijgt worden met een dwingend: zitten, naar een bank of stoel gedirigeerd om vervolgens een blije Max met lalaboek op schoot te krijgen. Alle klassiekers zoals: ‘ik zag 2 beren broodjes smeren’, ‘schaapje schaapje heb je witte wol’ en ‘boer wat zeg je van mijn kippen’ staan er in. Met op elke bladzijde een liedje met duidelijke tekening kunnen iets oudere kindjes zelf uitkiezen welk liedje ze willen zingen. En voor als je zelf uitgezongen bent zit er een cd bij!

 

 

  1. Het liefste kindje van de wereld dat ben jij

liefste-kindje

Dit boek krijgt Max dit jaar van de Sint. De korte, lieve verhaaltjes staan op rijm en houden daardoor de aandacht van je kleintje goed vast. De situaties zijn herkenbaar en door het stukje herhaling in de verhalen zal je kindje al snel ‘mee willen lezen’.  De tekeningen zijn vrolijk gekleurd en passen bij de belevingswereld van je dreumes. Ook het spiegeltje achterin zorgt voor veel plezier.

 

  1. Kikker is Kikker

Kikker is kikker_oms restyle.indd

Wij hebben het grote voorleesboek van Kikker en daarin staat het verhaal Kikker is Kikker. Een verhaaltje over zelfvertrouwen en zijn wie je bent. Kikker wil graag de dingen kunnen die zijn vriendjes ook kunnen en vergeet dat hij sommige dingen zelf als allerbeste kan.  Misschien voor de allerkleinsten nog net iets te ingewikkeld maar dit is een boekje wat zeker een aantal jaar leuk blijft.

 

  1. De Koning

de-koning

De koning is in mijn ogen echt één van de klassiekers van Dick Bruna. Met de sprekende tekeningen in primaire kleuren en het verhaal dat op rijm staat is het al vanaf heel jong leuk. De koning gaat over een jongetje dat niet mag trouwen met het meisje dat hij lief vind omdat zij geen kroontje heeft. Max is vooral gek op de dunne groene dametjes die steeds nee nee zeggen. Al vanaf zijn eerste verjaardag koos hij dit boekje keer op keer uit, eerst door te wijzen en later door heel hard nee, nee te roepen.

 

Welke boeken worden bij jullie het vaakst uit de kast gepakt? Welk boek zou ik eventueel nog toe moeten voegen aan mijn verlanglijstje voor Sinterklaas en Kerstmis?

Het kiezen van een geschikte school

Het kiezen van een geschikte school

Wanneer deze blog online komt zijn wij op de kennismakingsochtend van de basisschool waar Max over 2,5 jaar mogelijk naar toe zal gaan. Nu al, want in Utrecht moet je je kind al zo jong inschrijven omdat veel scholen snel volzitten.

In nog geen 1,5 jaar is onze gup veranderd van een randprematuurtje van nog geen 2,5 kilo met sondevoeding op de neonatologie tot een vrolijke, actieve, eigenwijze, volop kletsende dreumes. Hoe hij de komende 2,5 jaar gaat veranderen is uiteraard niet te voorspellen, dus hoe kies je dan een school die bij hem gaat passen? Hoe weeg je de voor en nadelen van elke school af terwijl je nog niet zeker weet of de voordelen wel echt voordelen zullen zijn?

Een moeilijke keuze omdat de feiten nog niet vast staan, maar wij zullen gaan kijken naar de volgende punten:

 

Schoolsysteem:

In onze buurt zijn 5 scholen waarvoor we Max zouden kunnen aanmelden. Er is een openbare school, een protestants-christelijke school, een montessorischool, een vrije school en een democratische school. Wij vinden het belangrijk dat een schoolsysteem past bij onze manier van opvoeden, dus rekening houden met de behoefte van een kind en aansluiten bij de interesses en initiatieven van een kind. Waar straffen en belonen niet op de voorgrond staat en je waarde in de klas niet afgelezen wordt aan het cijfer wat je gehaald hebt op je laatste rekenproefwerk. Daarnaast vinden wij het belangrijk dat er voldoende aandacht is voor creatieve vakken zoals kunst en muziek.

 

Schoolgrootte:

Wij kiezen het liefst voor een school die niet al te groot is. Dat je door de gang kan lopen en je niet af hoeft te vragen wie al die mensen zijn. Het lijkt me, zeker voor jonge kinderen, erg overweldigend als je in zo’n enorme school zou moeten rondlopen. Wel vinden we het handig dat er van alle klassen twee zijn, mocht er sprake zijn van pesten of een conflict met een docent dan zijn er dan binnen de school nog mogelijkheden om dit op te lossen.

 

Klasgrootte:

Het liefst kiezen we voor een school waarbij de klassen niet al te groot zijn en er dus aandacht is voor alle individuele kinderen. Waarbij de leerkrachten niet pas na een maand de namen van elk kind in de klas kennen.

 

Diversiteit:

Zijn alle kinderen welkom op deze school, bijvoorbeeld kinderen met een lichamelijke beperking of met het syndroom van Down? Is er voldoende diversiteit tussen verschillende culturen? Zijn de verschillende lagen van de bevolking vertegenwoordigd?

 

Differentiatie:

Ook de mate waarin er binnen de school gedifferentieerd wordt is voor ons belangrijk. Nu is er nog weinig te zeggen over hoe Max het straks op school gaat doen, maar we willen voor een school kiezen waar voldoende ruimte is voor zowel kinderen die moeilijk meekomen als kinderen die extra verrijkking nodig hebben. In principe kiezen we deze school voor Max voor 8 jaar en of hij nou een snelle leerling blijkt of één die meer begeleiding nodig heeft, we willen graag dat hij zich op de gekozen school thuis voelt.


Afstand:

Van de vijf mogelijke scholen zijn er drie op loopafstand en twee op 15 minuten fietsen. Dit speelt toch ook mee bij onze keuze. Bij twee van de scholen zou Max geen enkele weg met auto’s over hoeven te steken, en deze scholen hebben daardoor een streepje voor.

 

Sfeer:

Waar alle andere punten nog wel redelijk uit de website van een school te halen zijn, is sfeer iets waarvoor je echt tijdens een schooldag op een school moet gaan kijken. Ervaren hoe de leerkrachten contact maken met de kinderen, hoe druk het in de gang is, of kinderen blij zijn om op school te zijn, dat kun je alleen maar zien door naar zo’n kennismakingsochtend te gaan. Gelukkig is deze ochtend voor de meeste scholen een vereiste om je aan te melden.

 

 

Op ons lijstje met voor en tegens per school komt er niet één duidelijke winnaar uit de bus. Elke school heeft voors en tegens. De sfeer zal dus uiteindelijk de doorslag gaan geven. Ik ben in ieder geval erg benieuwd hoe zo’n eerste kennismakingsochtend ons gaat bevallen!

 

 

Wat hebben jullie mee laten wegen in jullie beslissing? Hebben jullie nog goede tips voor we ons definitieve besluit moeten nemen?

Zzp-er en moeder… Kan dat?

Zzp-er en moeder… Kan dat?

Van veel mensen krijg ik de vraag of het een beetje te doen is: de combinatie van je eigen bedrijf en het moederschap. Een lastige vraag waar niet zo 1,2,3 een duidelijk antwoord op te geven is.

Ik had mijn eigen praktijk al een aantal jaar voordat ik zwanger werd van Max en ik heb het heel erg naar mijn zin als kindertherapeut dus de praktijk opzeggen vond ik eigenlijk geen optie. In plaats van 5 dagen werk ik nu meestal 3 a 4 dagen in de week en moet ik mijn administratie enzo wat strakker plannen om alles afgerond te krijgen.  En waar ik voorheen nog wel eens wat langer bleef om dingen af te ronden heb ik nu een vaste eindtijd zodat ik Max weer op kan halen.

De conclusie is denk ik dat het prima te doen is, zolang je een aantal dingen goed geregeld hebt.

 praktijkruimte-kindertherapie-utrecht-2

Zwangerschapsverlof:

De eerste horde van het moederschap is natuurlijk de zwangerschap en waar je in loondienst tijdens het eind van je zwangerschap nog wel afspraken kunt maken om minder te werken of je jezelf eens een dagje extra ziek meld is dat als zzp’er een stuk ingewikkelder. Niet werken betekent ook geen geld.

Wel is het verlof zelf goed geregeld. Vanuit het UWV krijg je een ZEZ (zelfstandig en zwanger) uitkering ter hoogte van het minimumloon. Deze uitkering krijg je gedurende 16 weken.

Iets anders wat je in sommige gevallen moet regelen is wat er met je bedrijf gebeurt in de periode dat jij met verlof bent. Omdat ik met kinderen en ouders werk moest ik een goede vervangster regelen die de begeleiding voor de gezinnen waarbij dit nodig was over kon nemen.

 

Opvang voor je kindje:

Al tijdens je zwangerschap kun je gaan kijken voor een fijn plekje voor je kindje als jij aan het werk bent. Een kinderdagverblijf, gastouder of toch opa en oma? Alles is mogelijk maar er zijn een aantal dingen anders dan als je in loondienst werkt. Als zzp’er zijn je werktijden vaak flexibeler dus het is handig om daar rekening mee te houden. Als je kindje ziek wordt is het als zzp’er niet altijd mogelijk om direct je kind op te gaan halen en ook hier betekent niet werken: geen inkomsten.

Wij hebben uiteindelijk gekozen voor een kleinschalig kinderdagverblijf pal naast mijn praktijkruimte. Dit is vooral in de eerste maanden ontzettend handig geweest omdat ik toen nog borstvoeding gaf en Max de fles weigerde. Op de extra dagen dat ik les of trainingen geef komt oma oppassen.

 

Thuis:

Vaak is het als zpp’er verleidelijk om toch thuis nog even je mail te checken, je administratie bij te werken of om je telefoon aan te laten staan. Ik heb voor mezelf de afspraak gemaakt dat ik op de dagen dat ik thuis ben met Max geen telefoontjes aanneem of mail beantwoord. Ik ben er dan 100% voor Max en probeer in die dagen ook het huishouden een beetje bij te houden. Werken met Max er bij is voor mij geen optie. Max slaapt weinig en heeft energie voor 10, dus rustig zelf spelen terwijl mama haar mail beantwoord is echt niet mogelijk.

Als het echt nodig is doe ik in de avonduren nog wat werk zodra Max op bed ligt maar dit probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen. Vaak

 

De voordelen:

Natuurlijk zitten er ook voordelen aan het werken als zzp’er. Ik kan flexibel mijn dagen en tijden indelen, ik bepaal zelf hoeveel ik werk en ik kan vakantie opnemen wanneer ik dat wil. Daarnaast vind ik mijn werk ontzettend leuk en haal ik hier veel inspiratie uit, wat mij denk ik ook weer een leukere moeder maakt voor Max.

 

Heb jij er wel eens over nagedacht om het moederschap te combineren met je eigen bedrijf? Of doe je dit al en heb je nog goede tips? Ik lees ze graag van jullie terug!

Even voorstellen

Even voorstellen

De eerste officiele blog en dat betekent natuurlijk dat het netjes is om mezelf even voor te stellen.

Ik ben Ruby en aankomende zaterdag word ik al weer 30! De leeftijd waarop de meeste kinderen vinden dat je nu toch echt oud bent. Vorige week vertelde één van de kinderen in mijn praktijk me vrolijk dat ik rimpels heb.

Ik ben sinds 2014 getrouwd met mijn lieve en nuchtere man Gertjan en in mei 2015 is ons gezin uitgebreid met onze mooie, ondernemende en zeer eigenwijze zoon Max.

20160629_194211.jpg

In het dagelijks leven werk ik als integratief kinder- en jeugdtherapeut in mijn eigen praktijk in Utrecht. Ik geef therapie aan kinderen, jongeren en hun ouders met uiteenlopende vragen en problemen. Mijn werkdagen zijn altijd anders. Het ene uur zit ik op de grond met een jongetje van vijf en hebben we het over de pestkoppen in zijn klas en het uur daarna zit ik tegenover een onderuitgezakte puber van 15 die zich afvraagt hoe ze ooit haar onvoldoendes nog op kan halen.

Naast de individuele therapie geef ik ook verschillende trainingen aan de leerlingen van een middelbare school en geef ik les bij Academie Vesta.

Naast uitstapjes maken met ons gezin geniet ik erg van lezen en schrijven. Op dit moment worstel ik me door de boeken van Game of Thrones heen. Heel erg leuk om te lezen maar jeetje wat zijn die boeken dik!

Ik hou heel erg van lekker eten en ben verslaafd aan Masterchef Australie. Om vervolgens na elke aflevering Gert te vragen of hij dat ook kan koken.

Ook spelletjesavonden met vrienden vind ik erg leuk, ook al verlies ik meestal. Mijn favoriete spel op dit moment is de Legacy variant van Pandemie.

Vanaf volgende week zal er elke dinsdag en vrijdag een blog online komen over uiteenlopende onderwerpen met betrekking tot opgroeien en opvoeden. Met morgen de eerste blog: Leren eten!

‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!’

‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!’

20160701_135043

 

Een tijdje geleden gaf ik een training over faalangst aan leerlingen van een middelbare school. De bovenstaande zin had ik groot op een flap-over geschreven en ik zei: ‘Deze uitspraak is van één van de meest inspirerende mensen die we kennen.’ Toen ik vroeg of ze misschien wisten van wie deze quote is, riepen ze namen als Marten Luther King en Gandhi.  Terwijl ik langzaam mijn hoofd schudde werd het voor de leerlingen een spelletje om er achter te komen van wie deze mooie uitspraak nou precies is. ‘Is het van een man of een vrouw?’ ‘Komt deze persoon uit Nederland?’ ‘Leeft hij of zij nog?’ ‘Weet je zeker dat we deze persoon allemaal kennen?’ (Vrouw, nee, interessante vraag en ja dat weet ik heel zeker)

Toen ik het geheim achter deze uitspraak verklapte, moest iedereen lachen. Want hoewel het klopte dat ze inspirerend is en iedereen haar kent, had niemand aan haar gedacht.

Deze uitspraak is namelijk van niemand minder dan Pippi Langkous. Bij uitstek een heldin van vele kinderen die inmiddels volwassen zijn geworden.

 

Toen ik hierna aan de leerlingen vroeg wie van hen deze gedachte wel eens had, bleef het echter akelig stil. Nu is dit natuurlijk niet helemaal onverwachts aangezien ik deze vraag stelde tijdens de eerste bijeenkomst van een faalangst reductie training. Maar toch denk ik dat het antwoord niet heel anders zou zijn als je deze vraag aan willekeurige mensen zou stellen op straat.

En ook ikzelf denk regelmatig bij voorbaat al dat iets nieuws ‘toch’ niet zal lukken. Vandaar dat ik al jaren rondloop met het idee om een blog te beginnen, maar nog nooit daadwerkelijk begonnen ben. Toch blijft het idee idee voor een blog steeds opnieuw terugkomen en heb ik nu dan toch echt de stap genomen.

Vanaf 1 september start ik met het delen van blogs over opvoeding, ontwikkeling, opgroeien en mijn werk als integratief kinder- en jeugdtherapeut. Voor alle ouders die het beste in hun kind zien en dat willen koesteren en voor alle ouders die weten dat hun kind uniek en geweldig is. Maar ook voor alle ouders die wel eens met hun handen in het haar zitten, die niet altijd weten hoe ze hun kind het beste kunnen ondersteunen of hoe ze bepaald gedrag kunnen doorbreken.

Want kinderen worden nou eenmaal niet met een handleiding geboren!