Browsed by
Month: November 2016

Review: Plopsa Indoor Hasselt

Review: Plopsa Indoor Hasselt

Als onderdeel van onze vakantie in Belgie zijn we een dagje naar Plopsa indoor in Hasselt geweest. Max kijkt op zich niet veel tv maar Bumba kent hij wel van de boekjes die we in de bieb lenen en ook de liedjes van K3 vind hij leuk. Omdat we toch vlak bij waren en we het 2e kaartje gratis kregen via de spaaractie van de AH, leek het ons leuk om het eens uit te proberen.

 

Wanneer:

Wij gingen in november op een doordeweekse dag. We hoefden nergens lang te wachten maar het was ook niet zo rustig als ik had verwacht. Het was buiten slecht weer waardoor er waarschijnlijk ook meer mensen kozen voor een binnenattractie.

20161114_134844

 

Het park:

Plopsa indoor is op het eerste gezicht mooi opgezet. Overal is wel wat te zien en alle tv figuren hebben hun eigen stukje decoratie of attractie. De aankleding is erg mooi, kleurrijk en vrolijk. Wel zie je bij binnenkomst al snel dat het een vrij klein park is, het is dan ook niet echt een park waar je je makkelijk een hele dag kunt vermaken, zeker niet als je de grote parken in Nederland gewend bent. Wat na een uur wel begint te irriteren is de vrij harde studio 100 muziek-cd die op repeat staat en nadat je voor de 3e keer hetzelfde liedje hebt gehoord schiet de gedachte aan oordopjes toch door je hoofd.

Wat mij wel heel erg opviel is dat alle dingen waar je extra voor betaald buitenproportioneel groot zijn: het souvernir winkeltje, de restaurantjes enz.

 

20161114_134914

 

De attracties:

De indeling van de attracties gaat op lengte in plaats van op leeftijd. Omdat Max erg klein is voor zijn leeftijd betekende dat, dat hij eigenlijk maar in 3 attracties mocht. Er zijn binnen sowieso eigenlijk maar 8 echte attracties en buiten nog 3 die gesloten zijn bij te slecht weer. Verder zijn het vooral speeltoestellen. Als het rustig is heb je binnen een uur alle attracties 1 a 2 keer gedaan.

img-20161129-wa0010

Hoogtepunten voor Max waren de Bumba speeltuin en de grote glijbaan. (Daar mocht hij overigens eigenlijk nog niet op, maar goed Max is gek op glijden en we gingen samen)

img-20161129-wa0011

Eten:

Naar aanleiding van reviews over de hoge prijzen van het eten in Plopsa indoor hadden we ons eigen eten meegenomen en dit is geen enkel probleem. Er is voldoende ruimte om te eten en overal kunn je kinderstoelen pakken. Het enige nadeel was dat we vlak bij speakers zaten en elkaar dus niet konden verstaan tijdens het eten door dezelfde studio 100 cd. Een rondje door langs de eetgelegenheden maakte inderdaad duidelijk dat de prijzen inderdaad behoorlijk hoog waren.

 

Conclusie:

Plopsa indoor is eigenlijk vooral geschikt als je een kind hebt wat groter is dan 100 cm en heel erg gek is op de studio 100 figuren. Nadeel is dat je dan wel meteen de volle mep betaalt van bijna 20 euro pp en daar komt nog €6,00 parkeergeld bij. Wij zijn uiteindelijk 2,5 uur binnengeweest en toen hadden we het echt wel gezien. Ik vind het een groot nadeel dat je als ouder ook de volledige toegangsprijs betaalt ondanks dat je eigenlijk nergens ingaat, tenzij je kind niet alleen durft. Zo wordt een dagje uit wel heel erg duur. In mijn ogen vermaken kinderen van deze leeftijd zich net zo goed in een gewone binnenspeeltuin die veel goedkoper is en waar je als ouder vaak gratis naar binnen mag.

En ja de liedjes van studio 100 zitten nog steeds in mijn hoofd. ‘De wereld is mooi, zo mooi, zo mooi. Zo bie ba boe ba beestig mooi.’

Mijn top 5 peuterboeken!

Mijn top 5 peuterboeken!

Nu er weer volop periodes aankomen met cadeautjes vind ik het zelf altijd heel leuk om een boek cadeau te doen. Buiten dat voorlezen heel goed is voor de taalontwikkeling is het natuurlijk ook gewoon heel erg leuk om te doen!

Boeken over Sinterklaas en de Kerstman zijn er volop, maar ik vind het dan jammer dat die eigenlijk maar een korte periode te lezen zijn. Daarom in mijn top 5 alleen boeken die je het hele jaar kan lezen met je kleintje!

 

  1. Boze Draak

boze-draak

In dit boekje word een klein jongetje zo boos dat hij in een draak verandert. De emotie boos komt in dit boek mooi naar voren zonder veroordelend te worden. Ook het hele proces van boos worden (eerst mokken, dan steeds bozer, dan verdrietig en dan weer knuffelen) komt aan bod.                       De tekeningen zijn erg sprekend en Max vind ze helemaal geweldig. Steeds vaker kiest hij dit boek uit om voor te lezen, vooral geschikt vanaf 1,5 a 2 jaar.

 

  1. Dierenliedjes met cd

dierenliedjes

Dit boek kreeg Max vorig jaar met Kerst.  Hij is echt verzot op dit boekje. Hij noemt het zijn lalaboek en sleept het overal mee naar toe. Alle volwassenen die hij op zo’n moment in het oog krijgt worden met een dwingend: zitten, naar een bank of stoel gedirigeerd om vervolgens een blije Max met lalaboek op schoot te krijgen. Alle klassiekers zoals: ‘ik zag 2 beren broodjes smeren’, ‘schaapje schaapje heb je witte wol’ en ‘boer wat zeg je van mijn kippen’ staan er in. Met op elke bladzijde een liedje met duidelijke tekening kunnen iets oudere kindjes zelf uitkiezen welk liedje ze willen zingen. En voor als je zelf uitgezongen bent zit er een cd bij!

 

 

  1. Het liefste kindje van de wereld dat ben jij

liefste-kindje

Dit boek krijgt Max dit jaar van de Sint. De korte, lieve verhaaltjes staan op rijm en houden daardoor de aandacht van je kleintje goed vast. De situaties zijn herkenbaar en door het stukje herhaling in de verhalen zal je kindje al snel ‘mee willen lezen’.  De tekeningen zijn vrolijk gekleurd en passen bij de belevingswereld van je dreumes. Ook het spiegeltje achterin zorgt voor veel plezier.

 

  1. Kikker is Kikker

Kikker is kikker_oms restyle.indd

Wij hebben het grote voorleesboek van Kikker en daarin staat het verhaal Kikker is Kikker. Een verhaaltje over zelfvertrouwen en zijn wie je bent. Kikker wil graag de dingen kunnen die zijn vriendjes ook kunnen en vergeet dat hij sommige dingen zelf als allerbeste kan.  Misschien voor de allerkleinsten nog net iets te ingewikkeld maar dit is een boekje wat zeker een aantal jaar leuk blijft.

 

  1. De Koning

de-koning

De koning is in mijn ogen echt één van de klassiekers van Dick Bruna. Met de sprekende tekeningen in primaire kleuren en het verhaal dat op rijm staat is het al vanaf heel jong leuk. De koning gaat over een jongetje dat niet mag trouwen met het meisje dat hij lief vind omdat zij geen kroontje heeft. Max is vooral gek op de dunne groene dametjes die steeds nee nee zeggen. Al vanaf zijn eerste verjaardag koos hij dit boekje keer op keer uit, eerst door te wijzen en later door heel hard nee, nee te roepen.

 

Welke boeken worden bij jullie het vaakst uit de kast gepakt? Welk boek zou ik eventueel nog toe moeten voegen aan mijn verlanglijstje voor Sinterklaas en Kerstmis?

Vol verwachting klopt ons hart!

Vol verwachting klopt ons hart!

De donkere dagen komen er weer aan en daarmee ook Sinterklaas. Voor veel kinderen in Nederland de leukste tijd van het jaar. Toch zijn er ook kinderen bij wie rond deze dagen hun hart sneller klopt om een hele andere reden, angst.

sint

Voor angstige kinderen is de Sinterklaastijd vaak een periode waarin veel angsten opspelen, die in de zomer minder aanwezig waren.

Drie veel voorkomende angsten in deze periode zijn:

  • Angst voor het donker: ‘Maar als er iemand onder het bed zit kan ik dat nu niet zien’
  • Angst om te falen: ‘Ben ik wel lief genoeg geweest om cadeautjes te krijgen?’
  • Angst voor inbrekers: ‘Als zwarte piet zomaar binnen kan komen om mijn schoen te vullen dan kunnen er ook zomaar andere mensen binnen komen.’

Voor ouders kan dit behoorlijk lastig en frustrerend zijn. De Sinterklaastijd hoort immers een leuke periode te zijn en vaak leek het zelfs alsof je kind in de zomer over zijn of haar angsten was heen gegroeid.

Vaak zie je dat deze angsten vooral opspelen als je kind in bed ligt. Naast dat dit vaak het enige moment op een dag is dat een kind alleen is en dat het donker is, is dit ook het moment waarop de gedachten van je kind de ruimte krijgen. Overdag zijn kinderen veelal te druk met spelen om na te denken over de dingen waar ze bang voor zijn maar zodra ze in hun bed liggen komen de angsten naar boven.

Toch zijn er een hoop dingen die je als ouder kan doen om je kind te helpen met zijn of haar angsten om te gaan.

5 tips om je kind te helpen:

  1. Geef rationele verklaringen op het niveau van je kind om uit te leggen hoe dingen in elkaar zitten. ‘Papa en mama blijven op tot Sinterklaas geweest is om hem binnen te laten, niemand kan zomaar ons huis binnen komen.’
  2. Benoem de mooie, vriendelijke en behulpzame dingen die je kind de afgelopen periode heeft gedaan, geef veel complimenten en benoem dat Sinterklaas deze dingen ook gezien heeft en waardeert.
  3. Dwing kinderen nooit om tegen hun wil een liedje te zingen voor Sinterklaas of om bij Sinterklaas op schoot te gaan zitten, dit vergroot de angst.
  4. Laat de periode rondom Sinterklaas een extra nachtlampje branden, je zult zien dat als de spannende periode voorbij is de angsten weer afnemen.
  5. Help kinderen hun angsten te benoemen, de angst voor het onbekende is altijd groter dan iets wat je kunt benoemen.

 

Is jouw kind wel eens bang geweest voor Sinterklaas of zwarte piet? Hoe heb jij je kind geholpen?

Het kiezen van een geschikte school

Het kiezen van een geschikte school

Wanneer deze blog online komt zijn wij op de kennismakingsochtend van de basisschool waar Max over 2,5 jaar mogelijk naar toe zal gaan. Nu al, want in Utrecht moet je je kind al zo jong inschrijven omdat veel scholen snel volzitten.

In nog geen 1,5 jaar is onze gup veranderd van een randprematuurtje van nog geen 2,5 kilo met sondevoeding op de neonatologie tot een vrolijke, actieve, eigenwijze, volop kletsende dreumes. Hoe hij de komende 2,5 jaar gaat veranderen is uiteraard niet te voorspellen, dus hoe kies je dan een school die bij hem gaat passen? Hoe weeg je de voor en nadelen van elke school af terwijl je nog niet zeker weet of de voordelen wel echt voordelen zullen zijn?

Een moeilijke keuze omdat de feiten nog niet vast staan, maar wij zullen gaan kijken naar de volgende punten:

 

Schoolsysteem:

In onze buurt zijn 5 scholen waarvoor we Max zouden kunnen aanmelden. Er is een openbare school, een protestants-christelijke school, een montessorischool, een vrije school en een democratische school. Wij vinden het belangrijk dat een schoolsysteem past bij onze manier van opvoeden, dus rekening houden met de behoefte van een kind en aansluiten bij de interesses en initiatieven van een kind. Waar straffen en belonen niet op de voorgrond staat en je waarde in de klas niet afgelezen wordt aan het cijfer wat je gehaald hebt op je laatste rekenproefwerk. Daarnaast vinden wij het belangrijk dat er voldoende aandacht is voor creatieve vakken zoals kunst en muziek.

 

Schoolgrootte:

Wij kiezen het liefst voor een school die niet al te groot is. Dat je door de gang kan lopen en je niet af hoeft te vragen wie al die mensen zijn. Het lijkt me, zeker voor jonge kinderen, erg overweldigend als je in zo’n enorme school zou moeten rondlopen. Wel vinden we het handig dat er van alle klassen twee zijn, mocht er sprake zijn van pesten of een conflict met een docent dan zijn er dan binnen de school nog mogelijkheden om dit op te lossen.

 

Klasgrootte:

Het liefst kiezen we voor een school waarbij de klassen niet al te groot zijn en er dus aandacht is voor alle individuele kinderen. Waarbij de leerkrachten niet pas na een maand de namen van elk kind in de klas kennen.

 

Diversiteit:

Zijn alle kinderen welkom op deze school, bijvoorbeeld kinderen met een lichamelijke beperking of met het syndroom van Down? Is er voldoende diversiteit tussen verschillende culturen? Zijn de verschillende lagen van de bevolking vertegenwoordigd?

 

Differentiatie:

Ook de mate waarin er binnen de school gedifferentieerd wordt is voor ons belangrijk. Nu is er nog weinig te zeggen over hoe Max het straks op school gaat doen, maar we willen voor een school kiezen waar voldoende ruimte is voor zowel kinderen die moeilijk meekomen als kinderen die extra verrijkking nodig hebben. In principe kiezen we deze school voor Max voor 8 jaar en of hij nou een snelle leerling blijkt of één die meer begeleiding nodig heeft, we willen graag dat hij zich op de gekozen school thuis voelt.


Afstand:

Van de vijf mogelijke scholen zijn er drie op loopafstand en twee op 15 minuten fietsen. Dit speelt toch ook mee bij onze keuze. Bij twee van de scholen zou Max geen enkele weg met auto’s over hoeven te steken, en deze scholen hebben daardoor een streepje voor.

 

Sfeer:

Waar alle andere punten nog wel redelijk uit de website van een school te halen zijn, is sfeer iets waarvoor je echt tijdens een schooldag op een school moet gaan kijken. Ervaren hoe de leerkrachten contact maken met de kinderen, hoe druk het in de gang is, of kinderen blij zijn om op school te zijn, dat kun je alleen maar zien door naar zo’n kennismakingsochtend te gaan. Gelukkig is deze ochtend voor de meeste scholen een vereiste om je aan te melden.

 

 

Op ons lijstje met voor en tegens per school komt er niet één duidelijke winnaar uit de bus. Elke school heeft voors en tegens. De sfeer zal dus uiteindelijk de doorslag gaan geven. Ik ben in ieder geval erg benieuwd hoe zo’n eerste kennismakingsochtend ons gaat bevallen!

 

 

Wat hebben jullie mee laten wegen in jullie beslissing? Hebben jullie nog goede tips voor we ons definitieve besluit moeten nemen?

Forest school

Forest school

img-20161103-wa0005Via een andere moeder kwam ik pasgeleden in aanraking met de term forest school. Mijn eerste reactie was: School? Maar hij is 1,5 en hij moet al zoveel! Maar naar mate ik er meer over las en meer informatie kreeg bleek het toch anders te zijn dan de term school doet vermoeden.

 

Forest school is in Nederland nog een vrij nieuw begrip maar bestaat in andere landen al veel langer. Het concept komt oorspronkelijk uit Wisconsin, waar het in de jaren 20 werd ontwikkeld en in de jaren 50 kwam het via Zweden en Denemarken Europa binnen.

 

In Nederland staat het dus echt nog in de kinderschoenen maar de organisatie forestschoolforall probeert daar verandering in te brengen met informatie en begeleiding voor mensen die een nieuwe groep op willen zetten.

 

Forest school is een manier voor ouders en kinderen om in contact te komen met andere ouders en kinderen in de natuur en met de natuur. Het doel is niet om een flinke boswandeling te maken maar juist om de kinderen te volgen in hun behoeften. De kinderen beslissen wat ze willen zien, doen en ontdekken en de ouders volgen daarin. Vies worden mag en onderzoeken wordt gestimuleerd. Kinderen leren spelenderwijs over het weer, de natuur, de seizoenen, samen spelen, klimmen en klauteren, het verschil tussen de harde takken en het zachte gras en nog veel meer. Forest school gaat altijd door tenzij het gevaarlijk is door onweer of harde windstoten. Sneeuw en regen zijn geen redenen om af te zeggen, maar juist extra dingen om te ontdekken!

20161103_132858

Vorige week ben ik voor het eerst met Max geweest. Ondanks dat het geregend had en best fris was heeft hij zich uitstekend geamuseerd. Met zijn veel te grote regenbroek en regenlaarsjes heeft hij vrolijk door het ondiepe slootje gebanjerd en ook alle stokken die hij kon vinden vond hij geweldig. We hebben samen naar de gekleurde herfstbladeren gekeken en zijn tegen een heuvel aangeklommen. Daarna hebben we aan een picknicktafel boterhammen en appels gegeten en op de terugweg is Max in de auto als een blok in slaap gevallen. Voor ons was het een groot succes en wij gaan zeker vaker!

20161103_120445

In Nederland zijn om het moment 2 groepen voor forest school explorers. Dit zijn groepen voor kinderen van 0 tot 4 jaar, de bijeenkomsten zijn vrijblijvend, kosteloos en het hele gezin is welkom. Buiten het meenemen van schone/droge kleren en wat te eten en drinken zijn er geen vereisten. Lijkt dit je leuk en kom je uit de regio Twente of Utrecht neem dan eens een kijkje op de facebookpagina’s van deze groepen.

Papa, er zit een monster onder mijn bed!

Papa, er zit een monster onder mijn bed!

Sinds een tijdje is onze jongste zoon van 7 ’s avonds bang om te gaan slapen. Hij durft eigenlijk niet meer alleen naar boven en als hij in bed ligt duurt het vaak nog geen vijf minuten voordat hij huilend naar beneden roept dat er een monster onder zijn bed zit. We hebben al een nachtlampje aan gedaan en kijken voordat we naar beneden gaan onder zijn bed maar het lijkt niet te helpen. Wat kunnen we doen om hem te helpen?

 

Omdat angsten hebben “normaal” is, wordt er vaak geen melding van gemaakt omdat verwacht wordt dat een kind er wel overheen groeit. Alle kinderen hebben wel eens last van angsten en bij iedere levensfase horen bepaalde angsten die je door moet maken wil je overleven. Bijv. Een jong kind moet scheidingsangst doormaken, omdat het zonder moeder in een lastige situatie niet zou overleven.

angsten-per-levensfase

 

Rond de 7 a 8 jaar zijn kinderen dus vaak bang in het donker en voor bovennatuurlijke wezens. De angst voor een monster onder je bed hoort dus bij de normale ontwikkeling van een kind. Maar ondanks dat het bij een normale ontwikkeling hoor is het heel erg vervelend voor alle betrokkenen en kan een angst soms ook steeds groter worden. Daarnaast zorgt deze angst ervoor dat een kind te weinig en vaak onrustig slaapt wat ook weer impact heeft op het dagelijks leven van een kind.

 

Als ouder zijn er een aantal dingen die je kunt doen om je kind te helpen bij angsten voor het slapen gaan:

  • Het vertrouwen van je kind in zijn eigen bed vergroten, bijvoorbeeld door een knuffel, nachtlampje, slaaprituelen, zachte muziek tijdens het slapen gaan
  • Afspraken maken met je kind, bijvoorbeeld elke 10 minuten kom ik even kijken. Dit kun je dan steeds een stapje verder uitbreiden.
  • Iets anders wat goed helpt is je kind leren leuke herinneringen op te halen als hij in bed ligt of te verzinnen dat hij zelf de held is in een verhaal. Dit roept een gevoel op van blijdschap of trots en nemen de plek in van de angst.
  • Als de angst te groot is kun ja als ouder op de gang bezig zijn, bijvoorbeeld strijken (wordt dat klusje ook nog eens gedaan), zodat je kind weet dat je in de buurt bent.
  • Soms kan het nodig zijn de slaapkamer opnieuw in te richten. Een nieuwe kamer kan het kind afleiden van zijn angsten en de eventuele angstwekkende eigenschappen van de kamer verdwijnen.
  • Voor angstige kinderen is het ook belangrijk om van de slaapkamer geen strafplek te maken. Kinderen gaan dan emoties van angst, boosheid en/of verdriet koppelen aan hun slaapkamer en dat maakt in slaap vallen lastiger.

 

Heb je zelf een vraag voor de vraagbaak? Stel deze dan in de comments of stuur een mailtje naar: info@rubypothoven.nl met als onderwerp: vraagbaak.

Ode aan de kleuterjuf

Ode aan de kleuterjuf

Lieve kleuterjuf, (voor kleutermeester, klik hier!)

Elk jaar krijg je een enorme lading nieuwe 4-jarigen binnen met elk hun eigen achtergrond en eigen karakter. Waar de één je vol trots wil vertellen dat ze haar naam al kan schrijven, roept een tweede je vanaf de wc dat hij gepoept heeft. En dat terwijl er nog 28 andere kinderen zijn, die allemaal ook graag je aandacht willen.

Je hebt de moeilijke taak om deze kleuters in twee jaar klaar te stomen voor het Nederlandse onderwijssysteem. Taakgericht kunnen werken, concentratie, stilzitten, kennis van de letters en cijfers, samenwerken en samenspelen.

En terwijl de overheid in je nek hijgt met enorme hoeveelheden kerndoelen die kinderen in deze eerste twee jaar van hun basisschool moeten bereiken, ben jij nog steeds druk met het aanleren van basisvaardheden als ritsen dichtmaken en billen afvegen.

Ik heb altijd gedacht dat groep 3 het moment is om te leren lezen en schrijven maar nu blijkt dat kinderen in groep 2 al letters moeten kunnen herkennen en schrijven. Dit alles wordt al vanaf groep 1 getoetst met cito’s en leerlingvolgsystemen, die ook, in de ogen van velen, een directe afspiegeling zijn van jouw vaardigheden als juf.

Terwijl in je priveleven vrienden zeggen dat ze jaloers zijn omdat je zoveel vakantie hebt, beseffen ze niet dat je dagen maakt van 10 uur, vaak onbetaald de avonden werkt en dat je in je vakantie in de action staat om van je eigen geld goedkope knutselspullen en stickers te kopen omdat ze op school op waren.

Max hoeft pas over 2,5 jaar maar nu we druk bezig zijn met het zoeken van een geschikte school voor hem houdt het me toch bezig. Als je bedenkt dat kinderen in Nederland op hun 3e de top van hun zelfvertrouwen bereiken en dat dit daarna alleen maar minder wordt , dan vraag ik me af hoe ons onderwijssysteem hieraan bijdraagt en hoe je als juf moet vechten tegen de bierkaai om kinderen hun zelfvertrouwen te laten behouden terwijl er aan alle kanten vergeleken wordt en er al meteen resultaten gehangen worden aan de dingen die de kinderen doen. Is het nog mogelijk om elk kind de aandacht en begeleiding te geven die hij of zij nodig heeft, terwijl je in je eentje een groep van 30 kleuters moet begeleiden?

Onze Max die nu al zo graag dingen wil vertellen, ontzettend van boekjes. Die zo van muziek houdt, dat hij regelmatig spontaan begint te zingen. Die ontzettend houdt van rennen en springen maar af en toe wat extra zelfvertrouwen nodig heeft omdat hij bang is om te vallen. Die heel erg zijn eigen wil heeft en zijn eigen plan wil trekken. Hoe zal dat gaan als hij straks tussen zoveel andere kinderen zit met maar één juf om voor al die kleine individutjes te zorgen?

Lieve kleuterjuf, blijf vooral bezig met spelen, voorlezen, toneelspelen, schilderen, rennen, dansen en zingen. Blijf genieten van de openheid en het enthousiasme van de kinderen. Laat je niet te veel opjutten door kerndoelen, groepsplannen en zorgdossiers, als kinderen ’s ochtends vrolijk binnenkomen en vol enthousiasme heeeey juf roepen dan heb jij je doel bereikt!

Ode aan de kleutermeester!

Ode aan de kleutermeester!

Lieve kleutermeester, (voor kleuterjuf, klik hier!)

Elk jaar krijg je een enorme lading nieuwe 4-jarigen binnen met elk hun eigen achtergrond en eigen karakter. Waar de één je vol trots wil vertellen dat ze haar naam al kan schrijven, roept een tweede je vanaf de wc dat hij gepoept heeft. En dat terwijl er nog 28 andere kinderen zijn, die allemaal ook graag je aandacht willen.

Je hebt de moeilijke taak om deze kleuters in twee jaar klaar te stomen voor het Nederlandse onderwijssysteem. Taakgericht kunnen werken, concentratie, stilzitten, kennis van de letters en cijfers, samenwerken en samenspelen.

En terwijl de overheid in je nek hijgt met enorme hoeveelheden kerndoelen die kinderen in deze eerste twee jaar van hun basisschool moeten bereiken, ben jij nog steeds druk met het aanleren van basisvaardheden als ritsen dichtmaken en billen afvegen.

Ik heb altijd gedacht dat groep 3 het moment is om te leren lezen en schrijven maar nu blijkt dat kinderen in groep 2 al letters moeten kunnen herkennen en schrijven. Dit alles wordt al vanaf groep 1 getoetst met cito’s en leerlingvolgsystemen, die ook, in de ogen van velen, een directe afspiegeling zijn van jouw vaardigheden als meester.

Terwijl in je priveleven vrienden zeggen dat ze jaloers zijn omdat je zoveel vakantie hebt, beseffen ze niet dat je dagen maakt van 10 uur, vaak onbetaald de avonden werkt en dat je in je vakantie in de action staat om van je eigen geld goedkope knutselspullen en stickers te kopen omdat ze op school op waren.

Max hoeft pas over 2,5 jaar maar nu we druk bezig zijn met het zoeken van een geschikte school voor hem houdt het me toch bezig. Als je bedenkt dat kinderen in Nederland op hun 3e de top van hun zelfvertrouwen bereiken en dat dit daarna alleen maar minder wordt , dan vraag ik me af hoe ons onderwijssysteem hieraan bijdraagt en hoe je als meester moet vechten tegen de bierkaai om kinderen hun zelfvertrouwen te laten behouden terwijl er aan alle kanten vergeleken wordt en er al meteen resultaten gehangen worden aan de dingen die de kinderen doen. Is het nog mogelijk om elk kind de aandacht en begeleiding te geven die hij of zij nodig heeft, terwijl je in je eentje een groep van 30 kleuters moet begeleiden?

Onze Max die nu al zo graag dingen wil vertellen, ontzettend van boekjes. Die zo van muziek houdt, dat hij regelmatig spontaan begint te zingen. Die ontzettend houdt van rennen en springen maar af en toe wat extra zelfvertrouwen nodig heeft omdat hij bang is om te vallen. Die heel erg zijn eigen wil heeft en zijn eigen plan wil trekken. Hoe zal dat gaan als hij straks tussen zoveel andere kinderen zit met maar één meester om voor al die kleine individutjes te zorgen?

Lieve kleutermeester, blijf vooral bezig met spelen, voorlezen, toneelspelen, schilderen, rennen, dansen en zingen. Blijf genieten van de openheid en het enthousiasme van de kinderen. Laat je niet te veel opjutten door kerndoelen, groepsplannen en zorgdossiers, als kinderen ’s ochtends vrolijk binnenkomen en vol enthousiasme heeeey meester roepen dan heb jij je doel bereikt!